راست کی گفتی ترازو وصف حال

قراره کمی از خودم تعریف کنم باداباد، آدم روزمره نویس و روزمره اندیشی نیستم و از حرفهایی که تفاوت زن و مرد را پررنگ کنند یا خوب و بد یکی را برجسته کند دوری میکنم به نقطه ای از مسیر زندگی رسیده ام که پاره شدن خط آن را حس کردم لااقل میدانم که این ریسمان دوام سابق را ندارد، با یکسری از اتفاقات و رفتارها که زمانی به نقطه جوش می رساندم کنار آمده ام یعنی کنار می ایستم وگذرشان را تماشا میکنم به جای کل کل کردن کله ام را تکان میدهم و به جای یکی به دو کردن، دو تا می شنوم و یکی ام را زمزمه میکنم.

بچه ها را دوست دارم بیشتر از قبل و دیوانه ها رو، تنهایی آزارم نمیده و دوست داشتنم را بیشتر از قبل دوست دارم چون دارم یاد میگیرم چطور دوست بدارم، هر چه برای قضاوت دیگران داشتم را در پوشه ای بایگانی کردم و پرونده ای تازه با نگاهی نو پیدا کردم، هیچوقت آدم حساب و کتاب نبودم و نیستم از چرتکه انداختن می ترسم، زیاد که حساب و کتاب بکنیم اونوقت برای هر چیزی دفتری باز میکنیم و پیمانه و متر بدست گرفته و در نهایت دوست داشتنمان را هم متر میکنیم، آدم بی حساب دوست داشتنش هم بی حسابه.