انسان موجودی یک روزه

آروین یالوم در کتابی با عنوان: "انسان موجودی یک روزه، در مورد جلسات روان درمانی که با ده نفر از مراجع خود داشت می نویسد و در پایان نتیجه گیری می کند: در مقابل پیچیدگی بی انتهای ذهن آدمی، احساس زبونی کردم و احساس ناامیدی از اقدامات پوچ حوزه کاری ما(روان درمانی) که قصد دارد با ساده سازی، وضع قانون و تدوین دستورالعمل های درمانی به شکلی از پیش طراحی شده و گروهی به درمان درمانجویان بپردازد، اینجا دو مراجع حضور داشتند که به دو روح والای انسانی و دو نوع دریافت از فضیلت تقسیم شده بودند و هر کدام از آنها شیوه متفاوتی از درمان را استفاده کردند، شیوه ای که نه من و نه هیچ ذهن دیگری قادر به پیش بینی آن نبودیم". هر فرد تافته جدا بافته ای است که راههای خود را رفته و تار و پود زندگی اش، طرح و اندازه و نقش و نگارش تنها مختص اوست.
آروین یالوم با بیش از نیم قرن تجربه استادی در روان پزشکی دانشگاه استنفورد امریکا و پایه گذار الگوی روان شناسی هستی گرا یا اگزیستانسیال، خالق آثاری همچون "به خورشید نگریستن" ، " جلاد عشق" ، " درمان شوپنهاور" ،" مسئله اسپینوزا" ، " آنگاه که خود را یافتم" و...می باشد، و در آستانه هشتاد سالگی کتاب "انسان موجودی یک روزه" را می نویسد کتابی که متاثر از گفتار و اندیشه های فیلسوف و امپراتور مارکوس اورلیوس بوده که اندیشه هایش را در کتابی به نام تاملات(اندیشه ها) چاپ کرده اند.
" به زودی همه چیز را فراموش خواهی کرد" عشق را ، ثروت و دارائی را به همچنین، همه آنچه دیده یا شنیده ای و خورده باشی، همه خاطرات و آنچه به آن تعلق خاطر داشتی را از یاد خواهی برد.
" به زودی همه چیز تو را به دست فراموشی خواهد سپرد" همه آنان که تو را دیده، شناخته یا بانی بودنت بوده اند فراموشت خواهند کرد همه جاهائی که رفته ای همه آنچه ساخته ای هم، به یادت نخواهند آورد چه آنها هم فانی هستند.
" دیری نمی پاید که هیچکس خواهی بود و هیچ کجا" پس بهتر است پیش از مرگ روی زندگی تمرکز کنیم.

پی نوشت: نه آنچنان پیر و فوتوت و ناتوانم که دلسرد از زندگی باشم، نه آنقدر افسرده و دل آزرده که پایان را آرزو کنم، فردای نیامده را سخت نمی بینم، امروز همان دیروزی است که قرار است فردا به چشم گذشته به آن بنگرم، فردائی که نیامده است را فریاد نمی کنم، آرزوها دارم و راههای نرفته و جاهای ندیده بسیار که قرار است بروم و ببینم.

پی نوشت ۲: زندگی واقعیتی است که نمی شود انکار کرد رفتن هم حقیقی است ناگزیر و گریز ناپذیر.